|
L'origine della Luce La lüs
a lè nassìda al tèp dei tèp in cèl,
intàt che al Padretèrno a
La lüs
a l'ia selvàdega e dispetúsa insèm, la sìa
metìda sübet a
L'ìa
trasfurmàt ol mònt con töt ol sò calùr
in d'öna gran furnàs
A gh'è
ülìt del tèp perchè la se calmès e la
troès la pàs
La lüs
la s'è cambiàda in cèl come öna fàta che'impìa
e smòrza zò
La lüs
lè töta amùr, la te dà èta e fiàt
e òia a' de campà, la te fà
La lüs
l'è sèmper bèla in cèl e sö la tèra
e quando la sberlüs
La lüs
l'è verità, ghe scàpa gna ü pensèr col
bè e col màl che
La lüs
l'è sèmper giöstra a'sè la par sbagliàda
a chi ghe ulta i spale
La lüs
la fà pensà a Chèl che l'à 'nventàda
perchè l'è apèna Lü che
Ma quando 'l
Creatùr l'ismorserà sta lüs, la sarà prònta
l'òtra, piö
Versetti dialettali di don Giulio Gabanelli (Zogno) - |